Sakrament Bierzmowania

W naszej parafii do Sakramentu Bierzmowania przystępują uczniowie klasy III Gimnazjum. Bierzmowanie jest sakramentem, w którym otrzymujemy w szczególny sposób Ducha Świętego.

Sakrament Bierzmowania jest niepowtarzalnym wydarzeniem w życiu człowieka wierzącego. Obok Chrztu i Eucharystii należy do Sakramentów Wtajemniczenia Chrześcijańskiego. Jest to Sakrament, w którym Duch Święty umacnia człowieka udzielając mu siedmiorakich darów mających pomóc młodemu człowiekowi w mężnym wyznawaniu swojej wiary i postępowaniu według jej zasad. Bierzmowanie jest zatem owocnym spotkaniem z Chrystusem, który umacnia człowieka w ważnym momencie życia, jakim jest jego wszechstronne dojrzewanie i wkraczanie w dorosłość.

Każdy kandydat do Sakramentu Bierzmowania musi przygotować metrykę Chrztu Świętego z parafii w której ten Chrzest miał miejsce, zaświadczenie o uczestnictwie w katechizacji szkolnej, uczestnictwo w cotygodniowych katechezach przygotowawczych, oraz egzamin z zakresu wiedzy religijnej.

Warunki, które musi spełnić kandydat do Sakramentu Bierzmowania?

  • w każdą niedzielę i wyznaczone święto uczestniczyć we Mszy św. wewnątrz kościoła;
  • w każdy I piątek miesiąca przystępować do Sakramentu Pokuty i uczestniczyć we Mszy św.;
  • sumiennie i aktywnie uczestniczyć w katechezie szkolnej, starannie prowadzić zeszyt z religii;
  • zaliczyć w wyznaczonych terminach obowiązujący materiał, tj.: zadane modlitwy i pytania;
  • uczestniczyć w nabożeństwach różańcowych, Roratach, Rekolekcjach Adwentowych i Wielkopostnych, nabożeństwach pasyjnych i nabożeństwach majowych;
  • odpowiednio zachowywać się w kościele i na katechezie;
    w „przygotowaniu dalszym” do Sakramentu Bierzmowania uczestniczą także uczniowie klas II Gimnazjum – zobowiązują się oni do uczestnictwa we Mszach św. w każdą niedzielę i wyznaczone święto oraz odprawiają dziewięć I piątków miesiąca.

Wymagane dokumenty:
Dokumentem koniecznym do dopuszczenia do Sakramentu Bierzmowania jest skrócony akt chrztu (ewentualnie pamiątka chrztu).

W przypadku osób spoza parafii (według aktualnego miejsca zamieszkania – nie zameldowania), konieczna jest zgoda własnego proboszcza na udzielenie sakramentu poza parafią zamieszkania.

Kto może zostać świadkiem przy Bierzmowaniu?
Świadkami przy Bierzmowaniu mogą być osoby, które przyjęły Sakrament Chrztu, Eucharystii, Bierzmowania i są osobami praktykującymi. Nie mogą być to osoby żyjące niezgodnie z wiarą i nauką Kościoła np. w związku cywilnym, konkubinacie lub niemający nic wspólnego z życiem Kościoła (niepraktykujący, albo praktykujący tylko „od święta”).

Świadkowie spoza naszej parafii przedstawiają zaświadczenia swojego księdza proboszcza, iż mogą pełnić tę funkcję.

Bierzmowanie osób dorosłych:
Osoby, które nie przyjęły Sakramentu Bierzmowania w odpowiednim czasie, a chcą go uzupełnić, winny zgłosić się do Kancelarii Parafialnej i księdza proboszcza w celu ustalenia formy przygotowania. Po przygotowaniu można przystąpić do Bierzmowania z młodzieżą w parafii lub w Bazylice Katedralnej w Kielcach, gdzie Sakrament ten udzielany jest w wyznaczonych terminach kilka razy w roku.

Gdy młodzi ludzie zgłaszają się do kancelarii parafialnej, aby podjąć się funkcji rodziców chrzestnych, lub z zamiarem zawarcia małżeństwa, duszpasterz zawsze zapyta, czy są już bierzmowani.

W razie stwierdzenia, że nie przyjęli tego Sakramentu należy zachęcić ich, aby jak najszybciej przyjęli Bierzmowanie.

Aktualności - Terminy - Spotkania 2017/2018

7 maja godz. 16.00 Msza Święta, a po niej spotkanie organizacyjne z rodzicami i kandydatami do bierzmowania

Obowiązkowo z wpisem do indeksu: 1) 15 razy Nabożeństwo Majowe; 2 ) 13 maja o godz. 18.00 – Nabożeństwo Fatimskie

4 czerwca godz. 10.00 Msza Święta pod przewodnictwem ks. bp. Mariana Florczyka – zakończenie wizytacji w naszej parafii. Obowiązkowa obecność kandydatów do bierzmowania.

11 czerwca godz. 16.00 Msza Święta, a po niej spotkanie formacyjne z rodzicami i kandydatami do bierzmowania

13 czerwca o godz. 18.00 – Nabożeństwo Fatimskie

1 lipca – 31 sierpnia – Wakacje – cotygodniowa obecność na niedzielnej Eucharystii; Spowiedź w Pierwszy Piątek Miesiąca Lipca (7 lipca) i Sierpnia (4 sierpnia).

10 września godz. 16.00 Msza Święta, a po niej spotkanie formacyjne z rodzicami i kandydatami do bierzmowania

Cały październik nabożeństwo różańcowe. W każdy piątek nabożeństwo prowadzi młodzież odmawiając poszczególne dziesiątki. Każdy kandydat ma obowiązek być na różańcu min. 20 razy.

8 października godz. 16.00 Msza Święta, a po niej spotkanie formacyjne z rodzicami i kandydatami do bierzmowania

13 października – Nabożeństwo Fatimskie – godz. 17.00 Msza Święta, różaniec i procesja

27 październik godz. 15.00-16.00 różaniec prowadzony przez młodzież (24 godzinne czuwanie modlitewne w parafii)

12 listopada godz. 16.00 Msza Święta, a po niej spotkanie formacyjne z rodzicami i kandydatami do bierzmowania

3 grudnia godz. 16.00 Msza Święta, a po niej spotkanie formacyjne z rodzicami i kandydatami do bierzmowania

14 stycznia godz. 16.00 Msza Święta, a po niej spotkanie formacyjne z rodzicami i kandydatami do bierzmowania

MATERIAŁ ZALICZENIOWY DLA PRZYGOTOWUJĄCYCH SIĘ DO SAKRAMENTU BIERZMOWANIA

 

Uwaga: na większość pytań można odpowiadać swoimi słowami (byle logicznie i poprawnie), natomiast WIADOMOŚCI ELEMENTARNE – trzeba umieć dokładnie i z zachowaniem właściwej kolejności (!)

 

A – WIADOMOŚCI ELEMENTARNE

 

Główne prawdy wiary

  1. Jest jeden Bóg.
  2. Bóg jest sędzią sprawiedliwym, który za dobro wynagradza, a za zło karze.
  3. Są trzy Osoby Boskie: Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty.
  4. Syn Boży stał się człowiekiem, umarł na krzyżu i zmartwychwstał dla naszego zbawienia.
  5. Dusza ludzka jest nieśmiertelna.
  6. Łaska Boża jest nam do zbawienia koniecznie potrzebna.

 

Dziesięć przykazań Bożych

Jam jest Pan, Bóg twój, który cię wywiódł z ziemi egipskiej z domu niewoli.

  1. Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną.
  2. Nie będziesz brał imienia Pan Boga twego nadaremno.
  3. Pamiętaj, abyś dzień święty święcił.
  4. Czcij ojca swego i matkę swoją.
  5. Nie zabijaj.
  6. Nie cudzołóż.
  7. Nie kradnij.
  8. Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu.
  9. Nie pożądaj żony bliźniego swego.
  10. Ani żadnej rzeczy, która jego jest.

 

Przykazanie miłości

Będziesz miłował Pana Boga swego z całego serca swego, z całej duszy swojej, ze wszystkich sił swoich, a bliźniego swego jak siebie samego.

 

Pięć przykazań kościelnych

  1. W niedziele i święta nakazane uczestniczyć we Mszy świętej i powstrzymać się od prac niekoniecznych.
  2. Przynajmniej raz w roku przystąpić do sakramentu pokuty.
  3. Przynajmniej raz w roku, w okresie wielkanocnym, przyjąć Komunię Świętą.
  4. Zachowywać nakazane posty i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych, a w okresach pokuty powstrzymywać się

od udziału w zabawach.

  1. Troszczyć się o potrzeby wspólnoty Kościoła.

 

Objaśnienie dla lepszego rozumienia:

Ad4. Powstrzymanie się od zabaw obowiązuje we wszystkie piątki całego roku oraz w okresie Wielkiego Postu. Czynami pokutnymi są: modlitwa, jałmużna, czyli uczynki pobożności i miłości, umartwienie przez wierniejsze wykonywanie naszych obowiązków, wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych i post (raz jeden wolno nam najeść się do syta – pokarmy postne). Okresem pokuty w Kościele są poszczególne piątki roku (z wyjątkiem uroczystości) i okres Wielkiego Postu. Wstrzemięźliwość (pokarmy bezmięsne) obowiązuje wszystkich, którzy ukończyli 14 rok życia we wszystkie piątki (z wyjątkiem uroczystości) i Środę Popielcową. Post natomiast obowiązuje w Środę Popielcową i Wielki Piątek wszystkich między 18. a 60. rokiem życia. W przypadku niemożliwości zachowania wstrzemięźliwości w piątek (np. zbiorowe żywienie) wymaga się od nas podjęcia innych form pokuty (np. pomoc materialna na rzecz ubogich).

Ad5. Np. prowadzenie działalności charytatywnej, wychowawczej, misyjnej, pomoc cierpiącym, chorym, czy też pomoc i wsparcie dla ofiar klęsk żywiołowych, itp.

 

Sakramenty Święte

Sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego: 1) Chrzest   2) Bierzmowanie   3) Eucharystia.

Sakramenty uzdrowienia: 4) Pokuta i Pojednanie   5) Namaszczenie chorych.

Sakramenty w służbie wspólnoty: 6) Kapłaństwo   7) Małżeństwo.

 

Dary Ducha Świętego

  1. mądrość, 2. rozum, 3. rada,  4. męstwo,  5. umiejętność, 6. pobożność, 7. bojaźń Boża.

 

Siedem grzechów  głównych

  1. pycha 2. chciwość 3. nieczystość  4. zazdrość  5. nieumiarkowanie w jedzeniu i piciu  6. gniew  7. lenistwo.

 

Grzechy przeciwko Duchowi Świętemu

  1. Zuchwale grzeszyć w nadziei miłosierdzia Bożego.
  2. Rozpaczać lub wątpić o łasce Bożej.
  3. Sprzeciwiać się uznanej prawdzie.
  4. Zazdrościć albo nie życzyć bliźniemu łaski Bożej.
  5. Opierać się natchnieniom Bożym.
  6. Umyślnie zaniedbywać pokutę.

 

Grzechy wołające o pomstę do nieba

  1. Umyślne zabójstwo.
  2. Grzech sodomski.
  3. Uciskanie wdów, ubogich i sierot.
  4. Zatrzymywanie zapłaty pracownikom.

 

Grzechy cudze

  1. Do grzechu namawiać.
  2. Grzech nakazywać.
  3. Grzech innych pochwalać.
  4. W grzechu pomagać.
  5. Grzechu innych bronić.
  6. Na grzech innych zezwalać.
  7. Grzechu innych nie karać.

 

Pięć warunków Sakramentu Pokuty.

1.Rachunek sumienia  2.Żal za grzechy  3.Mocne postanowienie poprawy  4.Szczera spowiedź  5.Zadośćuczynienie Bogu i ludziom.

 

Różaniec Święty

Tajemnice radosne (w poniedziałki i soboty):

1) Zwiastowanie

2) Nawiedzenie św. Elżbiety

3) Narodzenie Pana Jezusa

4) Ofiarowanie Pana Jezusa w świątyni

5) Znalezienie Pana Jezusa w świątyni

Tajemnice światła (w czwartki):

1) Chrzest Pana Jezusa w Jordanie

2) Objawienie się Pana Jezusa na weselu w Kanie Galilejskiej

3) Głoszenie Królestwa Bożego i wzywanie do nawrócenia

4) Przemienienie na Górze Tabor

5) Ustanowienie Eucharystii

Tajemnice bolesne (we wtorki i piątki):

1) Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu

2) Biczowanie Pana Jezusa

3) Cierniem ukoronowanie Pana Jezusa

4) Droga krzyżowa

5) Śmierć Pana Jezusa na krzyżu

Tajemnice chwalebne (w środy i niedziele):

1) Zmartwychwstanie Pana Jezusa

2) Wniebowstąpienie Pana Jezusa

3) Zesłanie Ducha Świętego

4) Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

5) Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny na Królową nieba i ziemi.

 

Trzy cnoty Boskie:

1) Wiara  2) Nadzieja  3) Miłość.

 

Cztery cnoty główne:

1) Roztropność  2) Sprawiedliwość  3) Wstrzemięźliwość  4) Męstwo.

 

TEKST PROŚBY O UDZIELENIE BIERZMOWANIA

Pragniemy, * aby Duch Święty,* którego otrzymamy, * umocnił nas * do mężnego wyznawania wiary * i do postępowania * według jej zasad.* Amen.

 

DEFINICJA BIERZMOWANIA

Bierzmowanie jest to Sakrament, w którym Duch Święty umacnia chrześcijanina, aby swoją wiarę mężnie wyznawał, bronił jej i według niej żył.

  

B – OBJAWIENIE BOŻE I WIARA

 

  1. Co to jest religia?

Religia to łączność człowieka z Bogiem. Specyfiką religii katolickiej jest to, że została ona objawiona przez Boga. To Objawienie zawarte jest w Piśmie św. oraz w Tradycji, które stanowią jeden depozyt wiary. Pełnią objawienia jest Jezus Chrystus, przez którego Bóg przemówił do nas.

 

  1. Co to jest Pismo święte, jak się dzieli i kto jest jego autorem?

Pismo święte to mowa Boga, spisana pod natchnieniem Ducha Świętego, której najważniejszym przesłaniem jest Boży plan zbawienia ludzkości. Pismo św. będące zbiorem świętych ksiąg dzieli się na: Stary Testament, który zawiera prawdy objawione przez Boga od stworzenia świata aż do przyjścia Jezusa na ziemię (46 ksiąg) i Nowy Testament zawierający prawdy objawione przez samego Jezusa (27 ksiąg). Pierwszorzędnym autorem Pisma świętego jest Duch Święty, a drugorzędnym – ludzie przez Ducha Świętego natchnieni.

 

  1. Co nazywamy Ewangelią?

Ewangelia, czyli „Dobra Nowina” (bo obwieszcza człowiekowi wyzwolenie z grzechu, łaskę i zbawienie, godność dziecka Bożego oraz sens życia) to cztery najważniejsze księgi NT opisujące życie i naukę Pana Jezusa. Napisali je: św. Mateusz, św. Marek, św. Łukasz, św. Jan. Tylko dwaj z nich byli Apostołami: Mateusz i Jan.

 

  1. Co to jest Tradycja?

Tradycja to zbiór objawionych prawd Bożych, nie spisanych przez Apostołów (ustne podanie), które Kościół katolicki przechowuje i do wierzenia podaje; to inaczej nauczanie powierzone przez Chrystusa i Ducha Świętego Apostołom i przekazywane dalej przez ich następców w nauce Kościoła.

 

  1. Co to jest wiara i czy jest ona konieczna do zbawienia?

Wiara to dobrowolne uznanie całej prawdy objawionej przez Boga. Wiara wyraża zaufanie Bogu przede wszystkim w tym, ze istnieje, a także że jest z nami w każdej sytuacji życiowej. Wiara jest konieczna do zbawienia, bo sam Pan Jezus powiedział: „Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony”.

 

  1. Kim jest Pan Bóg?

Bóg jest Duchem nieskończenie doskonałym, tzn.: Bóg ma nieskończenie doskonały rozum i najdoskonalszą wolę, a nie ma ciała (posiada wszystkie możliwe doskonałości w stopniu najwyższym). Ponieważ Pan Bóg jest Duchem, dlatego nie możemy Go tu na ziemi ani widzieć, ani rozumem doskonale pojąć. Bóg jest Stwórcą, Zbawcą i Odkupicielem ludzi – On jest celem i treścią wszelkiego stworzenia, a przede wszystkim człowieka.

 

  1. Wymień kilka najważniejszych przymiotów Boga?

Pan Bóg jest: a) wieczny – zawsze był, jest i będzie, b) wszechmocny – wszystko może czynić co chce, c) niezmienny – zawsze jest ten sam,                  d) wszystkowiedzący – wie wszystko, co było, jest i będzie, e) święty – złego nie chce, grzechem się brzydzi, f) najsprawiedliwszy – za dobre wynagradza i za złe karze, g) najmiłosierniejszy – pragnie zbawienia wszystkich ludzi.

 

  1. Co rozumiemy przez tajemnicę Trójcy Świętej?

Przez tajemnicę Trójcy Świętej rozumiemy, że jest jeden Bóg w trzech Osobach: Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty. Trzy Osoby Boskie są jednym Bogiem, ponieważ mają tę samą naturę, czyli te same doskonałości.

 

  1. Kim jest Jezus Chrystus?

Jezus Chrystus jest Synem Bożym, Odkupicielem świata i człowieka, który sam stał się człowiekiem dla naszego zbawienia. Imię Jezus oznacza „Bóg, który zbawia”, a uczynił to przez swoją mękę, śmierć na krzyżu i zmartwychwstanie.

 

  1. Kim jest Duch Święty?

 Duch Święty jest trzecią Osobą Boską, która pochodzi od Ojca i Syna, ożywiając i uświęcając nieustannie Kościół.

 

  1. Kto to są Aniołowie?

Aniołowie są to stworzenia duchowe, które mają rozum i wolną wolę, a nie mają ciała. Nieustannie wielbią oni Boga i służą Jego zbawczym planom (np. oznajmiają ludziom wolę Boga, opiekują się ludźmi). Zbuntowanych aniołów nazywamy Złymi duchami albo szatanami.

 

  1. Kim jest człowiek?

Człowiek jest istotą rozumną i wolną, złożoną z ciała i duszy nieśmiertelnej, stworzoną na obraz i podobieństwo Boże. Człowiek jest podobny do Boga przez swoją duszę nieśmiertelną. Dzięki niej człowiek ma rozum i dlatego myśli i tworzy oraz wolną wolę, dzięki której może wybierać między dobrem a złem.

 

  1. Na czym polegał grzech pierworodny?

Pierwsi ludzie byli szczęśliwi w raju żyjąc w ciągłej przyjaźni z Bogiem, a przez to nie doznawali cierpień oraz byli nieśmiertelni. Skuszeni przez szatana nadużyli swej wolności przeciwstawiając się Bogu i okazując swe nieposłuszeństwo. Ten pierwszy grzech spowodował, że człowiek utracił pierwotną świętość i sprawiedliwość, a jego natura została osłabiona w swoich władzach, poddana niewiedzy, cierpieniu i panowaniu śmierci. Jest to grzech dziedziczny, bo przechodzi z rodziców na dzieci, a zostaje zgładzony przez sakrament chrztu. Jedyną wolną od grzechu pierworodnego jest Najświętsza Maryja Panna, dlatego nazywamy Ją Niepokalanie Poczętą. Maryja jest wolna od grzechu pierworodnego, gdyż od wieków była wybrana na Matkę Odkupiciela świata.

 

  1. Jak człowiek wydostał się z niewoli grzechu?

Bóg ulitował się nad ludźmi i już pierwszym rodzicom obiecał, że ześle im Zbawiciela. Nasze odkupienie dokonało się w ten sposób, że Chrystus dobrowolnie ofiarował swoje życie na krzyżu dla naszego zbawienia, bo umiłował nas do końca.

 

  1. Jakie są rzeczy ostateczne człowieka?

Rzeczy ostateczne człowieka to: a) nieuchronna śmierć, b) sprawiedliwy Sąd Boży, c) wieczne niebo albo piekło. Zaraz po śmierci każdy człowiek w swej nieśmiertelnej duszy otrzyma wieczną zapłatę za swe czyny na podstawie Sądu Bożego, którego dokonuje Chrystus – Sędzia żywych i umarłych. Po sądzie dusza ludzka zostaje poddana oczyszczeniu czyśćca, uczestniczy bezpośrednio w szczęściu nieba, lub też zostaje potępiona.

 

  1. Co to jest niebo?

Przez niebo rozumiemy tajemnicę szczęścia tych, którzy cieszą się posiadaniem Boga na zawsze. Niebo jest miejscem wiecznej nagrody i szczęśliwości, pełnym zjednoczeniem z Bogiem, Maryją, aniołami i świętymi wszystkich czasów.

 

  1. Kto idzie do czyśćca?

Kto umiera w łasce i przyjaźni z Bogiem, ale nie jest jeszcze całkowicie oczyszczony, po śmierci przechodzi oczyszczenie, aby uzyskać świętość konieczną przy wejściu do nieba. Jest to stan kary doczesnej po śmierci (trwa do czasu). Wierząc w świętych obcowanie, Kościół poleca zmarłych miłosierdziu Bożemu i ofiaruje im pomoc, zwłaszcza Ofiarę eucharystyczną, odpusty, modlitwę i dobre uczynki.

 

  1. Co to jest świętych obcowanie?

To duchowa łączność między wiernymi żyjącymi na ziemi, duszami będącymi w czyśćcu  i świętymi w niebie. Wszystkich łączy jeden Kościół, który pielgrzymuje (wierni na ziemi), cierpi (dusze w czyśćcu) i chwalebnie tryumfuje (święci w niebie). Świętych Obcowanie sprawia, że święci w niebie wstawiają się za nami u Boga i okazują nam pomoc do zbawienia, my zaś swoimi modlitwami winniśmy nieść pomoc duszom czyśćcowym.

 

  1. Co nazywamy piekłem?

Piekłem nazywamy smutną i bolesną rzeczywistość śmierci wiecznej (stanu wiecznej kary), przed którą Kościół ostrzega w swym nauczaniu. Główna kara piekła polega na odłączeniu człowieka od Boga na wieki.

 

  1. Co wiemy o Sądzie Ostatecznym?

Kościół święty wierzy i stanowczo utrzymuje, że w dniu Sądu Ostatecznego, który nastąpi przy końcu świata, wszyscy ludzie staną przed trybunałem Boga w swoich ciałach (tzw. powszechne zmartwychwstanie ciał) dla zdania sprawy ze swoich czynów.

C – O ŁASCE I SAKRAMENTACH ŚWIĘTYCH

 

  1. Co to jest łaska Boża?

Łaska Boża to dar nadprzyrodzony, którego Bóg udziela nam do zbawienia  –  jest pomocą ze strony Boga, byśmy żyli zgodnie z Jego wolą i stali się Jego przybranymi dziećmi. Wszystkie łaski wysłużył nam Pan Jezus swoją męka, śmiercią i zmartwychwstaniem. Otrzymujemy je tylko przez Niego. Rozróżniamy: łaskę uświęcającą konieczną do zbawienia (otrzymujemy ją na Chrzcie świętym, a możemy utracić przez każdy grzech ciężki) oraz łaskę uczynkową (pomoc Boża do spełniania dobrych uczynków potrzebnych do zbawienia).

 

  1. Co to są sakramenty święte?

Sakramenty święte to skuteczne znaki łaski Bożej (znaki widzialne – bo je widzimy), ustanowione przez Chrystusa i powierzone Kościołowi, przez które udzielane jest nam życie Boże, czyli łaska uświęcającą. Mamy siedem sakramentów: Chrzest, Bierzmowanie, Eucharystia, Pokuta i Pojednanie, Namaszczenie chorych, Kapłaństwo, Małżeństwo.

 

  1. Co to jest Chrzest święty?

Jest to pierwszy i najpotrzebniejszy Sakrament, który gładzi grzech pierworodny, daje nam życie Boże, czyni członkami Kościoła Katolickiego – (pierwszy – bo bez niego nie można przyjąć ważnie innych Sakramentów; najpotrzebniejszy, bo bez niego nie można się zbawić). Zobowiązuje on nas do stałego nawracania się, do walki z grzechem i pogłębiania wiary. Jezus ustanowił go po swym zmartwychwstaniu słowami: „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego” (Mt 28,19). Rozróżniamy trzy rodzaje chrztu: a) uroczysty lub z wody (udzielony w nagłym wypadku), b) Chrzest krwi (gdy ktoś oddaje życie za wiarę, a nie był ochrzczony), c) Chrzest pragnienia (chciałby przyjąć chrzest, a nie ma takiej możliwości).

 

  1. Kto może udzielić Chrztu świętego?

Kapłan lub diakon, zaś Chrztu z wody w nagłym wypadku może udzielić każdy człowiek. Należy wtedy: a) obudzić intencję, że chcę ochrzcić,                   b) polać czoło dziecka wodą święconą lub zwyczajną, c) wypowiedzieć równocześnie imię dziecka i słowa: „Ja ciebie chrzczę w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen”

 

  1. Co to jest Bierzmowanie? Uwaga – trzeba umieć dokładnie na pamięć, co do słowa:

Bierzmowanie jest to Sakrament, w którym Duch Święty umacnia chrześcijanina, aby swoją wiarę mężnie wyznawał, bronił jej i według niej żył. Samo słowo „bierzmowanie” pochodzi ze staropolskiego słowa „bierzmo”, które oznaczało belkę umacniającą strop. Celem bierzmowania jest bowiem umocnienie nas w wierze, jak to miało miejsce w dniu Pięćdziesiątnicy (Zesłania Ducha Świętego).

 

  1. Jakie znasz inne nazwy Sakramentu Bierzmowania?
  2. a) Sakrament dojrzałości chrześcijańskiej, bo udzielany jest temu, kto powinien sobie zdawać sprawę, co to znaczy być świadomym i wzorowym katolikiem, b) Sakrament Ducha Świętego, bo On w tym Sakramencie zstępuje na nasi ubogaca nas swymi darami.

 

  1. Jakie są najważniejsze momenty Sakramentu Bierzmowania i kto bierzmuje?  a) nałożenie rąk przez Ks. Biskupa na kandydatów, co oznacza zstąpienie Ducha Świętego, b) namaszczenie czoła Krzyżmem świętym i słowa: „przyjmij znamię Daru Ducha Świętego”. Krzyżmo św. to mieszanina oliwy i balsamu, poświęcona w głównym kościele danej diecezji (w katedrze) w Wielki Czwartek przez Biskupa Ordynariusza. W Kościele Katolickim zwyczajnym szafarzem bierzmowania jest biskup. W pewnych nadzwyczajnych okolicznościach bierzmować może też kapłan upoważniony do tego przez prawo kościelne.

 

  1. Co to jest Eucharystia?

Eucharystia jest pamiątką Paschy Chrystusa, czyli jego zbawczej ofiary; to prawdziwe Ciało i prawdziwa Krew Pana Jezusa pod postaciami chleba             i wina. Chrystus ustanowił ten sakrament w czasie Ostatniej Wieczerzy w Wielki Czwartek wymawiając nad chlebem słowa: „Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało moje…” i nad winem: „Bierzcie i pijcie, to jest Kielich Krwi mojej…”

 

  1. Jakie są główne części Mszy świętej?

Główne części Mszy świętej, która uobecnia Ofiarę Krzyża (na krzyżu Chrystus ofiarował się w sposób krwawy, a we Mszy św. ofiaruje się w sposób bezkrwawy) to: a) obrzędy wstępne, b) Liturgia Słowa, c) Liturgia Eucharystyczna, d) obrzędy zakończenia. W Liturgii Słowa Jezus przemawia do nas, umacnia naszą wiarę i uczy nas żyć po chrześcijańsku. W Liturgii Eucharystycznej Jezus ofiaruje się za nas i z nami Ojcu Niebieskiemu oraz karmi nas Swoim Ciałem i Krwią.

 

  1. Co to jest Sakrament Pokuty i Pojednania?

Sakrament, w którym kapłan w zastępstwie Chrystusa odpuszcza nam grzechy po Chrzcie świętym popełnione i daje pomoc, aby stawać się lepszym człowiekiem. Jezus ustanowił go w dniu zmartwychwstania, gdy stanął wśród Apostołów w Wieczerniku i powiedział: „Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane” (J 20,19-23).

 

  1. Jakie warunki trzeba spełniać, aby otrzymać odpuszczenie grzechów w tym sakramencie?

Pięć warunków Sakramentu Pokuty i Pojednania: a) rachunek sumienia, b) żal za grzechy, c) mocne postanowienie poprawy, d) szczera spowiedź, czyli wyznanie grzechów, e) zadośćuczynienie Panu Bogu i bliźniemu, czyli wynagrodzenie zła.

 

  1. Co to jest odpust? Odpust to częściowe lub zupełne darowanie przez Boga kar doczesnych, czyli czasowych, bądź tu na ziemi, bądź też w czyśćcu, które są skutkiem grzechów (podczas spowiedzi grzechy zostały już odpuszczone co do winy, ale pozostaje jeszcze do odpokutowania kara za nie). Człowiek może dostąpić odpustu zupełnego, który znosi wszystkie kary należne za grzech. Warunkiem dostąpienia tej łaski jest bycie w stanie łaski uświęcającej (czyli po spowiedzi), przyjęcie Komunii świętej, całkowicie wewnętrzne oderwanie się od grzechu, spełnienie czynu, z którym związany jest odpust zupełny, oraz modlitwa w intencji Ojca św. i w intencjach Kościoła.

 

  1. Co to jest Namaszczenie Chorych?

Sakrament, w którym ciężko chory otrzymuje szczególne łaski dla duszy, ulgę w cierpieniu, a niekiedy przywrócenie zdrowia. Stosowny czas na przyjęcie sakramentu namaszczenia zachodzi wtedy, gdy wierny staje wobec niebezpieczeństwa śmierci z powodu choroby lub starości. Sakrament ten chrześcijanin może przyjmować tyle razy, ile razy zostaje dotknięty ciężką chorobą; również wtedy, gdy nastąpiło nasilenie się choroby – nie można odkładać przyjęcia tego sakramentu na ostatnie chwile życia. Tekst z Pisma św. o ustanowieniu Sakramentu Chorych pochodzi z Listu św. Jakuba Apostoła: „Choruje kto między wami? Niech wezwie kapłanów Kościoła i niechaj się nad nim modlą, namaszczając go olejem w imię Pańskie. A modlitwa płynąca z wiary uzdrowi chorego i ulży mu Pan, a jeśliby był w grzechach, zostaną mu odpuszczone” (Jk 5,14n).

 

  1. Co to jest sakrament Kapłaństwa?

Kapłaństwo jest sakramentem święceń (trzy stopnie: diakon, prezbiter, biskup), w którym Chrystus daje kapłanowi władzę składania ofiary Mszy św., udzielania sakramentów i łaskę, aby godnie to czynił. Jezus ustanowił go w czasie Ostatniej Wieczerzy mówiąc do Apostołów: „To czyńcie na Moją pamiątkę”(Łk 22,19b).

 

  1. Co rozumiemy przez małżeństwo?

Przez małżeństwo rozumiemy przymierze, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury na dobro małżonków oraz na zrodzenie i wychowanie potomstwa („Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela” Mt 19,6). Małżeństwo zawierane między ochrzczonymi zostało podniesione przez Chrystusa do godności sakramentu. Jego istotne cechy to: a) jest jedno (jeden mężczyzna łączy się z jedną kobietą), b) nierozerwalne (trwa aż do śmierci), c) otwarte na przyjęcie dzieci.

 

  1. Jaka jest sytuacja małżonków rozwiedzionych?

Osoby rozwiedzione zawierające nowy związek nie są wyłączone z Kościoła, ale nie mogą przystępować do Komunii świętej. Powinny zatem prowadzić życie chrześcijańskie bez ponownego związku i wychowywać swoje dzieci w wierze.

 

  1. Co to są sakramentalia?

Sakramentalia to widzialne znaki ustanowione przez Kościół (ale nie przez Chrystusa) na podobieństwo sakramentów, aby mocą modlitwy Kościoła służyły dobru duchowemu wiernych sprowadzając błogosławieństwo i chroniąc od nieszczęść, czyli sakramentalia mają pomagać nam na ziemi w naszym codziennym życiu. Dzielimy je na cztery grupy: a) rzeczy poświęcone, b) poświęcenia, c) błogosławieństwa oraz d) tzw. egzorcyzmy.

  1. Co to jest modlitwa?

Modlitwa jest rozmową i przebywaniem człowieka z Bogiem. Modlimy się, aby Boga uwielbiać, by Mu dziękować, aby Go przepraszać i by Go prosić o stosowne dobra – te formy modlitwy uzupełnia jeszcze adoracja. Na modlitwie i poprzez nią Pan Bóg nas uświęca i udoskonala naszą miłość i życie (por. życie Świętych), prowadzi do zbawienia, udziela światła i mądrości Ducha Świętego, łask uczynkowych, pomnaża łaskę uświęcającą, udziela wytrwałości w dobrym i bardzo wielu innych darów. Modlitwa jest również lekarstwem na nasze grzechy i wady.

 

  1. Co to jest cud?

Nadzwyczajne dzieło widzialne, którego nie może dokonać żadne stworzenie, lecz tylko sam Bóg, a czyni to dla umocnienia wiary człowieka. Najważniejsze cuda Jezusa opisane w Ewangeliach to: Przemienienie wody w wino w Kanie Galilejskiej, Rozmnożenie chleba, liczne Uzdrowienia, Wskrzeszenie Łazarza, a przede wszystkim swoje Zmartwychwstanie.

 

  1. Wymień obowiązujące święta kościelne (święta nakazane).

Świętami nakazanymi w Polsce poza niedzielami są: uroczystość Narodzenia Pańskiego (25 grudnia); uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki                  (1 stycznia); uroczystość Objawienia Pańskiego (6 stycznia); uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa (Boże Ciało); uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (15 sierpnia) i uroczystość Wszystkich Świętych (1 listopada).

Uwaga: Wielkanoc, Wniebowstąpienie Pańskie oraz Zesłanie Ducha Świętego obchodzone są zawsze w niedzielę (!).

 

 

D – ŻYCIE CHRZEŚCIJAŃSKIE I KOŚCIÓŁ ŚWIĘTY

 

  1. Co to jest sumienie?

Sumienie to sąd rozumu (wewnętrzny głos duszy pochodzący od Boga), który mówi nam, co jest dobre, a co złe oraz ostrzega nas przed złem. Brak pracy nad sobą powoduje zdeformowanie sumienia.

 

  1. Czym jest grzech?

Grzech to nieposłuszeństwo i niewdzięczność wobec dobrego Boga, brak miłości i zaufania do Niego oraz wybranie własnej drogi; to także rana zadana innym (wspólnocie Kościoła) i krzywda, którą człowiek wyrządza samemu sobie. Rozróżniamy grzech ciężki (śmiertelny) i lekki (powszedni). Grzech ciężki powoduje utratę łaski uświęcającej, sprowadza kary doczesne za życia (np. wyrzuty sumienia, wstyd, utratę zdrowia bądź dobrego imienia), a po śmierci karę wieczną (piekło). Grzech lekki nie powoduje utraty łaski uświęcającej, ale pozbawia człowieka wielu łask uczynkowych, sprowadza kary na ziemi lub w czyśćcu, przygłusza także głos sumienia.

 

  1. Co to znaczy popełnić grzech ciężki (śmiertelny)?

Popełnić grzech ciężki, to wybrać świadomie i dobrowolnie coś, co jest w poważnej sprzeczności z prawem Bożym i z ostatecznym celem człowieka (inaczej: przekroczyć Przykazania Boże lub Kościelne). Grzech ten niszczy miłość, bez której szczęście wieczne jest niemożliwe; przy braku skruchy powoduje on śmierć wieczną.

 

  1. Na czym polega grzech lekki (powszedni)?

Polega on na tym, że człowiek przekracza przykazanie Boże lub kościelne w rzeczy mniej ważnej, albo czyni to niezupełnie świadomie bądź niezupełnie dobrowolnie. Grzech taki nie niszczy miłości i dlatego da się go naprawić przez dobre czyny.

 

  1. Co to są grzechy cudze?

Grzechy cudze popełnia człowiek wtedy, gdy pomaga drugiemu w grzechu bądź przyzwala na grzech drugiego.

 

  1. Co to jest nałóg?

Nałóg to stała skłonność do popełniania tego samego grzechu. Powtarzanie tych samych grzechów (nawet powszednich) rodzi wady, wśród których wyróżniają się tzw. grzechy główne (pycha, chciwość, nieczystość, zazdrość, nieumiarkowanie, gniew, lenistwo).

 

  1. Co to jest cnota?

Cnota jest trwałą dyspozycją do czynienia dobra. Rozróżniamy cnoty kardynalne (czyli główne), cnoty moralne oraz cnoty teologiczne (inaczej Boskie, gdyż odnoszą się bezpośrednio do Boga). Cnotami kardynalnymi są: roztropność, sprawiedliwość, męstwo i umiarkowanie; cnoty teologiczne zaś udoskonalają naszą więź z Bogiem i są to: wiara, nadzieja i miłość.

 

  1. Co to jest Dekalog?

Dekalog (inaczej „dziesięć słów”) to zbiór przykazań stanowiących prawo Boże, które Bóg w swojej życzliwości dał człowiekowi, aby ten mógł się doskonalić stając się bardziej szczęśliwym i wolnym. Przykazania nadał ludziom Bóg w Starym Testamencie przez Mojżesza, a Jezus w Nowym Testamencie je potwierdził.

 

  1. Co Pan Bóg nakazuje w Przykazaniach?

Wierzyć w Niego, pokładać w Nim nadzieję i miłować Go ponad wszystko (I) Czcić i z szacunkiem wymawiać Imię Boże (II) Święcić dzień święty przez udział we Mszy świętej i odpoczynek świąteczny; przeznaczyć więcej czasu na modlitwę we wspólnocie rodzinnej, na czytanie i rozważanie Pisma Świętego, a także na odwiedzanie rodziny, chorych, przyjaciół (III) Szanować, miłować i słuchać swoich rodziców, przełożonych i starszych (IV) Dbać o życie i zdrowie duszy i ciała u siebie i innych (V) Być czystym i skromnym w myślach, słowach i uczynkach (VI i IX) Dobrze i mądrze używać swojej własności, a cudzej nie ruszać (VII i X) Miłować prawdę i szanować dobre imię bliźniego (VIII).

 

  1. Co to jest Kościół Katolicki?

Kościół Katolicki to wspólnota ludzi, którzy wierzą w Boga i z Chrystusem pielgrzymują do domu Ojca – czynią to pod przewodnictwem Papieża dążąc do zbawienia przez wyznawanie tej samej wiary i przyjmowanie tych samych Sakramentów świętych. Kościół jest także Ciałem Mistycznym Jezusa Chrystusa, czyli żywym organizmem, którego Głową jest Chrystus, członkami ludzie ochrzczeni połączeni z nim życiem Bożym (łaska uświęcająca) wzajemnie odpowiedzialni za siebie, a duszą Kościoła jest Duch Święty. Katolikiem więc nazywamy tego, kto jest ochrzczony, uznaje Papieża za głowę Kościoła, oraz wierzy w to wszystko, czego Kościół Katolicki naucza.

 

  1. Kto założył Kościół Katolicki?

Kościół Katolicki założył sam Jezus Chrystus. Pan Jezus ustanawiał Kościół przez całe swoje życie na ziemi: najpierw gromadził wokół siebie uczniów, spośród których wybrał dwunastu Apostołów, czyniąc Piotra widzialną głową całego Kościoła.

 

  1. Kto jest Głową Kościoła i co jest najważniejszym celem i zadaniem Kościoła?

Niewidzialną Głową Kościoła jest Pan Jezus. Widzialną Głową Kościoła jest Następca Św. Piotra, czyli Papież w Rzymie – obecnie Franciszek. Celem Kościoła jest uobecniać Jezusa Chrystusa i kontynuować jego naukę oraz głosić przez to światu i człowiekowi Ewangelię zbawienia. Stąd też najważniejsze zadanie Kościoła to prowadzenie ludzi do zbawienia.

 

  1. Jakie cechy posiada Kościół Katolicki?

Kościół jest: a) jeden (Chrystus czyni go jednym w wierze i sakramentach), b) święty (Chrystus czyni go świętym, a wszystkich członków jego wspólnoty powołuje do świętości), c) katolicki (czyli powszechny, bo wszyscy ludzie są przez Chrystusa powołani do zbawienia), d) apostolski (przyjmuje naukę Chrystusa i Apostołów i trwa w posłuszeństwie wobec ich prawowitych następców).

 

  1. Jaka jest struktura Kościoła?

Z ustanowienia Bożego Kościół ma strukturę hierarchiczną; są w nim osoby nazywane duchownymi, sprawujące święte urzędy: biskupi, prezbiterzy (kapłani) i diakoni, oraz pozostali wierni – nazywani świeckimi.

 

  1. Co to jest sobór powszechny?

Jest to uroczyste zgromadzenie biskupów z całego świata, pod przewodnictwem Papieża, obradujące nad istotnymi sprawami Kościoła dotyczącymi problemów wiary i moralności. Ostatni sobór powszechny odbył się w latach 1962-65 i był to Sobór Watykański II (21 sobór w całej historii Kościoła).

 

  1. Co to jest diecezja?

Diecezja jest to pewna terytorialnie określona część Kościoła powszechnego. Prowadzi ją Biskup Ordynariusz, przy pomocy biskupów pomocniczych. Diecezja dzieli się na tzw. Dekanaty, a dekanaty na parafie, w których duszpasterzują księża Proboszczowie (czasem przy pomocy wikariuszy). Kilka diecezji tworzy metropolię – kilka metropolii tworzy prowincję kościelną.

 

  1. Jak nazywa się nasza diecezja? Kto jest jej patronem, a kto biskupem?

Nasza diecezja nazywa się Diecezją Kielecką, należy do metropolii krakowskiej. Jej patronem jest św. Stanisław biskup i męczennik oraz błogosławiony Wincenty Kadłubek. Biskupem Ordynariuszem jest Ksiądz Biskup Jan Piotrowski, któremu obecnie pomaga biskup pomocniczy: Marian Florczyk.

 

  1. Co to jest parafia? Jaki tytuł nosi nasza Parafia?

Parafia to podstawowa komórka wspólnoty Kościoła, za którą odpowiedzialny jest Proboszcz. Nasza parafia nosi tytuł Matki Bożej Nieustającej Pomocy

 

  1. Dlaczego w Kościele katolickim czcimy Maryję?

Czcimy ją dlatego, że jest: a) Matką Syna Bożego – Jezusa Chrystusa; b) Niepokalanie Poczętą (wolną od grzechu pierworodnego); c) Wniebowziętą – z duszą i całym ciałem; d) Królową Polski. Najważniejszymi modlitwami ku czci Matki Bożej są: Anioł Pański, Pozdrowienie Anielskie (Zdrowaś Maryjo), Pod Twoją Obronę, Litania Loretańska oraz Różaniec święty.

 

  1. Wymień kilku polskich świętych

Ci najbardziej znani to: – św. Wojciech, biskup i męczennik, – św. Stanisław ze Szczepanowa, biskup i męczennik, – św. Kazimierz, królewicz,               – św. Jacek, – św. Stanisław Kostka, – św. Andrzej Bobola, – św. Jan Paweł II, papież. Wyniesieni na ołtarze za pontyfikatu Jana Pawła II to m.in.

– św.  Maksymilian Kolbe, – św. Brat Albert Chmielowski,- św. Rafał Kalinowski, – św. Jadwiga Królowa, – św. Jan z Dukli, – św. Kinga, – św. Urszula Ledóchowska,  – św. siostra Faustyna Kowalska.